Fanus

Üç...

-Babacım ben biraz korkuyorum, hani utanıyorum heyecan yaptım sanırım.

-Kızım alışıksın ama sen. Birinci sınıfa başlamıyorsun. Ben sana inanıyorum, güveniyorum. Hepimiz sana inanıyoruz.

-Peki babacım, teşekkür ederim.

*

-Murat uyuyamıyorum...

-Neden?

-Ne bileyim heyecan yaptım. Sabah 8 gibi arayıp saati soracağım.

-Tamam korkma, korkulacak bir şey yok. Şimdi uyumaya çalış, uykusuz kalacaksın yoksa. Hem bu utanma huyunu da bırakmamız lazım artık biliyorsun.

-Kem küm evet...

*

-Aaaa öğrenci gelmiş...

-Nevin Abla korkuyorum ben...

-Yemeyecekler seni korkma. Gideceksin derse gireceksin ve dersin bittiğinde eve gelirken bana görüneceksin. Rahat ol. 

- Gitmesem?

- Olmaz...

*

- Ben Merve.

- Ben de Miray memnun oldum.

- Hangi bölümdesin?

- Sayısal ya sen?

- Eşit ağırlık.

*

Yarın sınavınız var. 50 soruluk. 1 saat sürecek. H sınıfında olacaksınız.

*

- Sınava gelecek misin?

- Hayır!.. Hiç bir şey bilmiyorum, hatırlamıyorum, gelmeyeceğim...

- Sabah görüşürüz...

İki...

- Egemen ben sınava gidiyorum ablacım. 11'de bitecek sanırım sınavım.

- Tamam ablacım. Panik yapma. 

*

Kitap almalıyım...

*

- Nasıl geçti?

- Paragraflarım iyiydi. Kendim devrik cümle kurmayı çok sevdiğimden anlatım bozukluklarını unutmuşum. Bir de bizim zamanımız da zamirler, sıfatlar, tümleçler vardı...

-Yok mu artık?

- Yok...

Bir...

Kimse beni yemedi...

Önyargılarımı, gereksiz korkularımı ve Murat'ın da dediği gibi çoğu zaman canımı sıkan utangaçlığımı -eskiden böyle değildim ben son üç senede falan oldu- bırakmam gerekiyor... Derse dönmem gerekiyor birde